Oktoberregatta Tilburg 3 oktober 2026
Afgelopen zaterdag werd er door Wilbert de Jong en mijzelf deelgenomen aan de Oktoberregatta in Tilburg. De naam Oktoberregatta is in de plaats gekomen van de Moordregatta, maar alleen als naam en verder is de wedstrijd een tijdrace over 6.5 km vanaf het sluisje bij Haghorst terug naar de roeivereniging TOR ongewijzigd gebleven. Voor de snelste roeier(s) is er wel een fraaie bokaal te winnen die de naam “Bokkenrijders bokaal” heet, genoemd naar een boeven gilde dat op bokken in de 18e eeuw door de lucht vlogen en stelend en plunderend Brabant en Limburg onveilig maakten. Inmiddels is de rust weergekeerd in Tilburg en konden Wilbert en ik onder prachtige najaar omstandigheden voor de 1e heat rustig oproeien naar het sluisje, dat ongeveer 7 km roeien is, een mooi stukje om de 2 bruggen en smalle doorgang goed te verkennen maar ook om de 6.5 km op te delen in 3 delen van pakweg 2000m. In vorige jaren heb ik deze wedstrijd al vaker geroeid en het is verleidelijk om hard en snel van start te gaan en dan te denken dat het na de 2e brug nog een klein stukje is naar de finish. Daarover later meer.
Nadat het hele veld voor de 1e heat klaar ligt bij de start en door de baancommissaris op de juiste startvolgorde is gelegd, is er nog maar 1 ding en dat is gewoon wachten en nog een beetje kletsen met andere roeiers “Waar komen jullie vandaan, Oja Roosendaalse..?” “Mooie boot hebben jullie?” etc … heel erg diepgaand zijn deze gesprekken niet omdat de concentratie voor het starten toch bij alle deelnemers aanwezig is onder het motto “Meedoen is leuk, maar winnen is nog leuker” wordt er serieus geroeid en laat iedereen zich van zijn beste kant zien.
De snelste boten zijn de Achten (zowel scull als boord) en die starten het eerst (nog even wachten dus) en daarna de Vieren, pas als deze een aantal minuten gestart zijn is ook het water weer wat tot rust gekomen, twee derde van het traject is een small kanaal waar je goed met 2 boten naast elkaar kunt roeien, maar de stalen waterkanten maken wel dat het een klotsbak kan zijn.
We krijgen het teken dat we mogen oproeien en na de voorstart voeren we de kracht op, na het commando vanaf de kant “Door” voeren we de kracht op maar ik wil niet te hard weg gaan en mijn taak als slagroeier is dus goed op mijn speedcoach letten en die liegt niet en geeft tempo 30 aan met split van 2.12/ 500m dus te hard en daarom terug in tempo. Op een gemiddelde van 2.18/ 500m kunnen we het goed volhouden. Na 3 km komt de 1e brug eraan en Wilbert stuurt soepel de brug mooi door het midden en dat geeft vertrouwen, door gaan we. We worden nu ingehaald door 2 veteranen roeiers van Beatrix Eindhoven, ze zijn ouder dan ik en hebben schijnbaar een lager tempo maar bij elke slag wordt de afstand tussen ons kleiner en gaan ons voorbij. Hmm.. niet laten intimideren en gewoon vasthouden aan ons plan. De 2e burg is inzicht en ongeveer 250 m mogen boten elkaar niet meer inhalen, een boot van de Hertog maakt nog aanstalten om ons in te halen maar dat gaat mij niet gebeuren, we trappen flink door en passeren opnieuw mooi deze brug. Nu wordt het water breder en zitten we op de 2km watersportbaan, we hebben nog wat over en na 2200m horen we vanuit het finishtorentje de verlossende finish toeter. Het zit erop in een tijd van 29:54 en gemiddelde split van 2:18/500m zijn we 5e van de 7 deelnemers in het M2x veld geworden. Tevreden vooral omdat dit de 2e keer is dat Wilbert en ik samen in de Hamerkop in een dubbel twee roeien.
We nemen de tijd om lekker uit te roeien richting Tilburg en nadat de meeste boten al weer uit het water zijn kunnen we rustig aanleggen en de boot afriggeren.
Na een douche en lekkere koffie genieten we zittend aan een picknick tafel met andere roeiers van het fraaie najaars weer. Wat verder opvalt is dat de sfeer in Tilburg erg ontspannen is, er speelt een live bandje en de wedstrijd is goed geregeld met dit keer in totaal 73 inschrijvingen.
Wat maakt het roeien van wedstrijden nu echt zo leuk?
Roeien op ander water dan de Vliet en je krachten meten met andere deelnemers geeft een aparte spanning, inspanning en ontlading na afloop van de wedstrijd. Bovendien is roeien in de herfst gewoon genieten op het water, de prachtige kleuren en kijken naar watervogels.
Het is interessant om rond te kijken in de botenloods van een andere vereniging hoe zij het botenmateriaal hebben georganiseerd en de gesprekken met andere roeiers zijn gezellig. We hebben natuurlijk ook reclame gemaakt voor onze eigen Suikerrace op 15 november op ons prachtige roeiwater!
Mocht je interesse voor het roeien van wedstrijden gewekt zijn of wil je er meer van weten neem gerust contact met mij op of kijk op het mededelingenbord naar de wedstrijdkalender die ook op de website staat, en natuurlijk hoop ik jullie met veel deelnemers terug te zien op onze Suikerrace, zeg het voort!
Alex van de Mortel
